Terwijl mijn hoofd het begreep, droeg mijn lichaam nog de oude energie. 
Mijn hoofd was verder dan mijn lijf. 

Tot ik klank ontdekte. Zonder woorden en zonder verklaringen. Alleen trilling.  

Iets kwam los. Niet alles. En dus ging ik weer op pad.

Regressiewerk bracht mij terug naar het begin. Opnieuw merkte ik: ik zit in mijn hoofd. Mijn lichaam wachtte. Geduldig. 

Via baarmoedermassages maakte ik diepe reizen. Soms voelde ik alleen leegte. Of kou. Soms verdriet.
En steeds vaker ervaarde ik leven. Warmte. Ruimte. De kennis in mijn systeem begon te bewegen.

Mijn baarmoeder is nu warm. Mijn cyclus is kalm.  
Mijn intuïtie is helder en mijn levenskracht is terug. 

Het mooiste? De wijsheid was altijd al bij mij. Ik moest alleen stil worden om haar te horen.